Μία επιλογή ανά ερώτηση. Η εξήγηση εμφανίζεται αμέσως.
Ερώτηση 1
Παραγωγίζουμε ως προς \(x\) θεωρώντας το \(y\) σταθερό.
Ερώτηση 2
\(\nabla f=(2x,2y)\), άρα στο \((1,2)\) είναι \((2,4)\). Η κλίση είναι διάνυσμα, όχι αριθμός.
Ερώτηση 3
Για \(c>0\) η \(x^{2}+y^{2}=c\) είναι κύκλος με κέντρο την αρχή και ακτίνα \(\sqrt{c}\). Για \(c=0\) το ισοσταθμικό σύνολο είναι μόνο το σημείο \((0,0)\) και για \(c<0\) είναι κενό.
Ερώτηση 4
Οι συντελεστές των \(x,y,z\) στην εξίσωση του επιπέδου δίνουν ένα κάθετο διάνυσμά του.
Ερώτηση 5
Το εξωτερικό γινόμενο είναι διάνυσμα κάθετο και στα δύο. Το εσωτερικό είναι αριθμός.
Ερώτηση 6
Αρνητική ορίζουσα του πίνακα των δεύτερων παραγώγων σημαίνει σαγματικό σημείο.
Ερώτηση 7
Θεωρούμε το \(x\) σταθερό και εφαρμόζουμε τον κανόνα αλυσίδας: \(\cos(xy)\cdot\dfrac{\partial(xy)}{\partial y}=x\cos(xy)\).
Ερώτηση 8
Πρέπει \(1-x^{2}-y^{2}\ge0\), δηλαδή \(x^{2}+y^{2}\le1\).
Ερώτηση 9
\(1\cdot1+2\cdot0+3\cdot(-1)=-2\). Το εσωτερικό γινόμενο είναι αριθμός, όχι διάνυσμα.
Ερώτηση 10
Η κατευθυνόμενη παράγωγος γίνεται μέγιστη στην κατεύθυνση της κλίσης. Κάθετα στην κλίση, κατά μήκος της ισοσταθμικής, είναι μηδέν. Αν \(\nabla f=\mathbf{0}\), όλες οι κατευθυνόμενες παράγωγοι είναι μηδέν και δεν ξεχωρίζει καμία κατεύθυνση.
Ερώτηση 11
\(f_{x}=2x-2=0\) και \(f_{y}=2y=0\), άρα \((x,y)=(1,0)\). Είναι τοπικό ελάχιστο.